Vooruitgangsoverpeinzingen december 2005
(inderdaad - er is een paar jaar geen schoolkrant geweest)

Degenen die mij een béétje kennen, weten dat ik een groot voorstander van de vooruitgang ben. De bioscoop verlaat ik bijvoorbeeld nooit door de achteruitgang, in de trein zit ik het liefst op een bank die naar voren is gericht en mijn auto zet ik ook alleen als het strikt noodzakelijk is in zijn achteruit.

Maar vooral op het gebied van elektronica en techniek ben ik altijd een heuse aanbidder van de vooruitgangsgoden geweest. Ik weet nog goed dat de vader van een van mijn vrienden als eerste in de straat een videorecorder had gekocht. Mijn hart sloeg drie slagen over toen ik dat buitenaardse apparaat zag. En toen hij een keer vond dat we te veel troep hadden gemaakt en zei dat hij “bijna  zijn nek brak over die rommel,” vroeg ik meteen of ik dan zijn videorecorder zou mogen hebben!

Wat volgde? De Donkey Kong zakspelcomputer, de Commodore 64, een drumcomputer, staafmixer, ps2, laptop, psp, dvd-brander, een computergestuurde sterrenkijker,  een lasergame-do-it-yourself-at-home-pakket, een pda met gps, om maar een paar voorbeelden te noemen.  

En toen kwam zo’n 10 jaar terug Internet erbij. De wereld werd opeens tien keer zo groot en tien keer zo klein tegelijk. Toen kwamen de downloadsites en –programma’s en de online spellen en toen had ik écht niets anders meer nodig dan mijn computer en een breedbandverbinding.

Dat is zo een tijdje goed gegaan, maar op een gegeven moment kwam ik tot de ontdekking dat er ook nadelen aan die vooruitgang zaten. Met online spelletjes vermoord je je social life, dus daar ben ik na een zware afkickperiode maar mee gestopt. Maar simpelweg downloaden kan ook verslavend zijn, zeg! Ik heb inmiddels al zoveel muziek, televisieseries, films en spelletjes gedownload, dat ik minstens 350 jaar oud moet worden om ze allemaal te kunnen spelen en bekijken! 

Maar het grootste nadeel is nog wel de afhankelijkheid van je Internetprovider. In het kader van de vooruitgang ben ik een paar maanden geleden naar een nieuwe provider overgestapt, ik zal geen namen noemen, maar het begint met een V en het eindigt op ersatel, en ik heb het totaalpakket genomen, dat wil zeggen: telefoon, televisie en Internet allemaal uit hetzelfde kastje. Nou, die vooruitgang was even wennen:. Telefoneren werd opeens heel anders, ik kon namelijk de eerste paar weken mijn gesprekspartner wel horen, maar hij mij niet! Je begrijpt dat dat vreemde gesprekken waren. Vervolgens kon ik een paar weken helemaal niet bellen, en toen dat opgelost was, kon ik niet meer Internetten!  

Gelukkig deed de telefoon het wel weer, dus ik kon de klantenservice tenminste bellen. Helaas wilden een paar duizend andere klanten dat ook, dus ik zat anderhalf uur aan de telefoon te wachten. Het antwoord dat ik kreeg, loste niks op, dus ik moest wéér bellen. Maar ik had geen zin om weer anderhalf uur te zitten wachten, en mijn telefoon heeft geen handsfree set, dus, slim als ik ben, knoopte ik de telefoon om mijn hoofd met een meetlint en zo had ik mijn handen vrij om toch nog iets nuttigs te doen, zoals mijn kinderen opvoeden bijvoorbeeld.  Toen na anderhalf uur werd opgenomen, schrok ik daar zo van, dat ik de telefoon iets te onhandig van mijn hoofd haalde, en daarbij de uitknop indrukte! Kon ik wéér anderhalf uur wachten.

Anderhalf uur later werd er weer opgenomen en haalde ik voorzichtig de telefoon van mijn hoofd en verdraaid, ik had een intelligente helpdesker aan de lijn. We waren samen goed op weg met troubleshooten, totdat de batterij van mijn telefoon leeg was! Na een paar uur opladen en weer anderhalf uur wachten, kreeg ik te horen dat er al dagen een storing in de centrale in IJmuiden was, en ik gewoon moest wachten tot die was opgelost!

Toen ik dat hoorde, daalde er opeens een bijna hemelse rust op mij neer. Ik kon niet Internetten, en ik kon er ook niets aan doen om dat te verhelpen. Ik ben met een boek op de bank gaan zitten en eindelijk deel 5 van Harry Potter eens uit gaan lezen. Daar was ik al anderhalf jaar niet meer aan toegekomen. De storing heeft drie dagen geduurd. Het voelde als vakantie.

Toen ik weer op het Net kon, heb ik online een apparaatje besteld waarmee je muziek naar je stereotoren en filmpjes naar je televisie kan streamen. Daarna is al mijn tijd gaan zitten in het aanleggen van kabeltjes, aansluiten van routers op routers, vinden van ip-adressen, open zetten van poorten, downloaden en lezen van handleidingen.  Nu maar hopen dat er binnenkort weer een storing komt zodat ik weer eens kan gaan genieten



Maurice Weel

Op naar de volgende overpeinzing
Terug naar de vorige overpeinzing