
In deze band Was
Judith (Nu Mr. Weel's lieftallige vrouw) de
zangeres
en Mr. weel was songwriter, gitarist en een van de achtergrondzangers.
Ja, je gelooft het haast niet, maar alle hemelse gitaarklanken die je hier
kan horen,
komen uit de vingers van jullie eigen Mr. Weel!
Maar
dat was niet het enige: ik
deed óók nog het knip- en plakwerk voor de promotie;
kijk eens wat een mooie Kuifje-imitatie:
vlnr: Wilfried Koomen, Judith Dekker, Patrick Huijbers, Maurice Weel

poster met jeugdfoto's
Hieronder twee actiefoto's als
bewijs hoe spetterend The Tic was.
Een kompleet gekkenhuis, overal waar we
speelden!
Er gaan zelfs geruchten dat vele, zeer vele mensen thuis bleven als
wij optraden,
omdat ze bang waren hun verstand te verliezen bij onze show.
Dat móet de verklaring zijn waarom we soms niet veel publiek in de zaal zagen.
... en zo haalden we zelfs de Grote Prijs
van Nederland en dus ook de krant (ook even gepaste aandacht voor
het fraaie knip- en plakwerk, mensen)
Jááááren na de studio-opnames en het ter ziele gaan van de band,
had ik eindelijk het materiaal en de moed verzameld om een passende videoclip te maken!
De song is een ode aan Charlie Brown, geschreven lang voordat Coldplay op hetzelfde idee kwam.
De clip heeft inmiddels al meer dan 33.000 views!
Klik hieronder om een aantal andere andere nummers van The Tic te beluisteren:
Fireflies
(zie hier voor meer info & songtekst)
Go
to the Bushes
(zie hier voor meer info & songtekst)
Mrs Jones
Fa Fa
Song
(zie hier voor meer info & songtekst)
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |














